Bobby Martell – One cup of coffee

Door Geert Simonis

Ik ben opgegroeid in de Congo waar mijn familie koffie teelde. Tropisch geluk tot aan de onafhankelijkheid. Op een avond kwamen Lumumba, Kasavubu en hun trawanten met knuppels, toortsen en slechte bedoelingen. Wat los zat, werd geroofd. Wat vast zat, werd vernield. Wat overbleef, werd afgebrand. Heel de nacht rook naar cappuccino.

Vroeger verkondigde ik te pas en te onpas dat ik reggae haatte. Nu houd ik het op: ik heb niets met reggae en zijn ongekroonde keizer Bob Marley. Dat heet opgroeien. Dit lied, Bobs tweede single, is zo oud dat hij zijn eigen naam nog niet gebruikte. Zo oud dat het meer naar cafeïne dan naar reggae ruikt. Mogen rastafari’s eigenlijk wel koffie drinken?

Advertenties

Over Geert Simonis

De favoriete dichter van uw moeder.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s