Nick Cave & the Bad Seeds – Into my arms

Ik zat op een kamertje in Thessaloniki. Dat wil zeggen Noord-Griekenland, 2473 kilometer en een tijdszone weg van hier. Een half jaar zat ik daar, om in het Nieuwgrieks Oudgrieks te bestuderen. Het was er fijn, en licht en open, en alles was omfloerst door heimwee. Ik kan het eigenlijk nog altijd niet goed, heimwee hebben. Of net erg goed, het is maar hoe je het bekijkt.

Het was ochtend en winter, ik was net wakker geworden en zat bij het licht van de lamp aan tafel met mijn ochtendrituelen. Het leuke aan alleen wonen is dat je al je rituelen zelf mag kiezen. Kijken of ik een mail van mijn lief had gekregen. Antwoorden. Muesli eten met Griekse yoghurt en honing. Kijken welk weer het zou worden in België. Denken aan die drie verzen uit een gedicht van Bert Schierbeek “Ik denk / als het regent / laat ze niet nat worden”. Luisteren naar de Belgische radio, naar een mevrouw die Nederlands sprak. Het was op die Belgische radio dat ik Into my arms van Nick Cave en zijn slechte zaadjes voor het eerst hoorde. Ik kreeg er tranen van op mijn wangen.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s