Pergolesi – Stabat Mater (Andreas Scholl, Barbara Bonney, Christophe Rousset & Les Talens Lyriques)

Het was de tijd dat ik ochtendradio hielp maken en daar immens vroeg voor op moest. De eerste bus vanuit Leuven stopte net op tijd aan het omroepgebouw.

Het was het uur dat er eigenlijk niemand op straat is. De meeste nachtbrakers zijn uiteindelijk in een bed geraakt. Een minderheid onderhoudt nog ergens een toog. De straten zijn leeg, hooguit bezaaid met resten van een beloftevolle nacht. In de verte bralt een student zijn belofte achterna.

De bus is koud, leeg en donker. Halfweg, in Tervuren wekt de sinister verlichte Bandundu Water Jazz Band me onvriendelijk uit een halve slaap en blijk ik een medepassagier te hebben.

Hoe dichter bij Brussel, hoe wakkerder de wereld wordt. Aarzelend, met nauwelijks licht achter de ramen, houdt men de dag buiten zoals men de nacht uit de avond bant met veel licht en gesloten rolluiken. De bus loopt al wat voller en ter hoogte van het Woluwedal mag het licht ook aan. Ook het Meiserplein staat nog maar op halve kracht stil.

De gangen van het omroepgebouw zijn leeg en donker, maar op de redactie brandt licht. K en K doorploegen de kranten en Andreas Scholl zingt Stabat Mater op de radio. De ochtend ontwaakt.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s