Ugly Kid Joe – Cat’s in the Cradle

Door Geert Simonis

Serendipity is zo’n moeilijk woord dat ik opgelucht ademhaal elke keer het zonder fout op mijn papier of beeldscherm prijkt. Plezier putten uit de kleine genoegens des levens die onverwacht om de hoek piepen. Dat je een steentje in je schoen voelt zitten, dat het een diamant blijkt te zijn als je neerploft op het bankje. Serendipity vertalen als “een mooi toeval” is lichtjes fout maar toch.

Een lied ontdekken door toevallig over de muziekzenders te surfen, dat is een mooi toeval. Het is mij twee keer overkomen, een kleine tien jaar geleden. In die tijd zonden muziekzenders nog muziek uit. Het eerste was Lump van the Presidents of the United States of America. Een liedje met een laag soortelijk gewicht maar met een hoge funfactor. Wegwerpop van de bovenste plank. Zet het op en ik begin meteen te dansen. Maar eerst de stoelen aan de kant zetten en de buren waarschuwen.

Het andere liedje was Cat’s in the Cradle van Ugly Kid Joe. Ik weet niet veel over Ugly Kid Joe en ik heb het allemaal op Wikipedia geleerd. Dat de naam een omkering is van de glammetalband Pretty Boy Floyd. Dat hun versie van Cat’s in the Cradle op downloadnetwerken soms aan Guns N’ Roses wordt toegeschreven. Hun versie ja, een cover dus. Het origineel van Harry Chapin heb ik nooit gehoord.

Het lied vertelt over een vader die het zo druk heeft met zijn werk dat hij zijn kind niet ziet opgroeien. “There were planes to catch and bills to pay / He learned to walk while I was away.” Als vader uitbolt richting pensioen heeft de zoon het natuurlijk te druk. “Son, I’m proud of you, can you sit for a while? / He shook his head and said with a smile / What I’d really like, Dad, is to borrow the car keys.” Een zeer moralistisch boontje komt om zijn loontje.

Bruno Wyndaele zei ooit iets soortgelijks in Humo. Dat alle vaders aan het eind van hun leven spijt hebben dat ze hun kinderen niet hebben zien opgroeien. Dat hij niet begreep waarom mannen niet gewaarschuwd werden bij de geboorte van hun eerste kind. Mijn vader was zeker geen afwezige tijdens mijn jeugd. Maar toen mijn twintig jaar jonger halfzusje kwam, is hij halftijds gaan werken. Ik gun het hem – én haar – van harte

Ik zie mijn vader minder vaak dan ik zou willen. “But it’s sure nice talking to you, Dad.” Zaterdagochtend stond er een bord voor mij op zijn ontbijttafel. Achteraf ging ik douchen en trok ter muzikale begeleiding een compilatie van Johnny Cash uit het cd-rek. Toen ik de kraan dicht draaide, baste the man in black zich doorheen Cat’s in the Cradle. Na de eerste strofe stond het water mij aan de lippen. Na de tweede strofe stonden de tranen mij in de ogen.

Advertenties

Over Geert Simonis

De favoriete dichter van uw moeder.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s