Ann Christy – Zoals een mooi verhaal

Mijn eerste eerste kus kreeg ik van Jeroen of Maarten, zo’n week nadat ik hen leerde kennen. Nele en Tiny volgden al snel. Jochen moest enigszins ontdooien, maar zou later misschien wel de de meest trouwe kusser blijken. Enkel Inge bleef wat terughoudend.

Luk was dan weer het selectiefst. Hij kuste niet zomaar iedereen, maar als hij het deed, betekende het ook wat en wist je dat hij er niet zo gauw mee zou ophouden. We verloren elkaar wat uit het oog, maar telkens ik hem de voorbije jaren opnieuw zag, was er weer die hartelijke blijk van waardering.

Mijn laatste kus kreeg ik van Alexander. Een beetje onverwacht, maar daarom niet minder belangrijk. “Dank je om te komen”, zei hij. “Hoe was het, zo’n tweede keer?”. “Fantastisch”, zei ik, met een verlegen oog op mijn vader.

Een mens zou die kussen na 10 jaar niet meer zo belangrijk mogen vinden. Je zou mogen weten dat je erbij hoort. Koen en Stijn, die kusten je zelfs zonder dat ze zeker wisten of je er echt bijhoorde, dus waar lig je nog van wakker?

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s